Przy małym zaangażowaniu promieniowym ostrze nie osiąga punktu, w którym grubość wióra byłaby równa programowanemu fz. Bez korekcji narzędzie może pracować na zbyt cienkim wiórze.
Skąd bierze się pocienienie wióra
Dla freza walcowo-czołowego o kącie przystawienia 90° maksymalna grubość wióra zależy od kąta kontaktu. Przy ae równym połowie średnicy kąt pozwala osiągnąć hmax zbliżone do fz. Gdy ae maleje, maksymalna grubość wióra staje się mniejsza od wpisanego fz.
Uproszczona korekcja dla frezowania bocznego
Kąt zaangażowania
φ = arccos(1 − 2 × ae / D)Programowany posuw na ostrze
fz = hmax / sin(φ)Założenie dotyczy freza 90° i prostego zaangażowania bocznego. Dla frezów z innym kątem przystawienia, narzędzi kulistych i złożonych ścieżek należy użyć zaleceń producenta lub modelu CAM.
Przykład: frez 10 mm i ae = 1 mm
Dla ae/D = 10% otrzymujemy φ około 36,9°. Aby uzyskać maksymalną grubość wióra 0,05 mm, programowane fz wynosi około 0,083 mm/ząb. To nie znaczy, że można bezwarunkowo zwiększyć posuw o 67% — najpierw trzeba sprawdzić moc, ugięcie, naroże ścieżki i limit posuwu osi.
Kiedy nie stosować korekcji automatycznie
- przy pełnym rowku i szybko zmieniającym się ae,
- gdy CAM już aktywnie kompensuje posuw w narożach,
- dla narzędzia o innym kącie przystawienia bez właściwego wzoru,
- gdy ograniczeniem jest moc, drganie, mocowanie albo posuw maszyny.
Najpierw stałe ae. Korekcja jest najbardziej przewidywalna na ścieżkach utrzymujących kontrolowane zaangażowanie promieniowe.