Jakich danych potrzebujesz
Do podstawowego obliczenia frezowania potrzebne są cztery wartości: Vc z katalogu producenta narzędzia, średnica robocza D, zalecany posuw na ostrze fz oraz liczba aktywnych ostrzy z. Średnica nominalna nie zawsze jest średnicą roboczą — przy frezie kulistym lub stożkowym punkt kontaktu może ją wyraźnie zmienić.
Vc opisuje prędkość krawędzi względem materiału. Obroty są dopiero sposobem uzyskania tej prędkości dla konkretnej średnicy.
Dwa podstawowe wzory
n = Vc × 1000 / (π × D)vf = fz × z × nDla D = 10 mm i Vc = 180 m/min otrzymujemy około 5730 obr/min. Przy fz = 0,05 mm i czterech ostrzach posuw wynosi około 1146 mm/min.
Zderzenie wyniku z ograniczeniami maszyny
Jeżeli obliczone n przekracza limit wrzeciona, nie wystarczy obciąć samych obrotów. Trzeba ponownie wyznaczyć rzeczywiste Vc, a następnie posuw odpowiadający nowym obrotom. Analogicznie limit posuwu osi zmienia rzeczywiste fz.
- sprawdź maksymalne obroty wrzeciona i dopuszczalne obroty oprawki,
- sprawdź limit posuwu roboczego i dynamikę osi,
- uwzględnij wysięg, sztywność zamocowania i chłodzenie,
- wykonaj próbę i obserwuj zużycie, dźwięk oraz jakość powierzchni.
Najczęstsze błędy
Najczęściej mylone są m/min z mm/min, średnica z promieniem oraz fz z całkowitym posuwem. Drugim typowym błędem jest bezpośrednie przepisanie danych dla pełnego rowka do obróbki z małym ae albo odwrotnie. Warto również sprawdzić, czy CAM podaje posuw dla środka narzędzia i czy sterowanie nie aktywuje dodatkowej korekcji posuwu.